سیاه مشق (احتمال مندی) در پردازش پیشبینانه

متنی که هنوز وارد نکرده ام.

لزوم قائل شدن به یک توزیع احتمالاتی، از مشخصه‌های کلیدی سیستم‌های پیش بینانه است. چرا که در پیش بینی و صحبت از آینده، همیشه کمابیش درجه‌ای از عدم اطمینان و نامعلوم‌ی نسبت به آینده وجود دارد.
چرا که اگر از دید پیش‌بینی کننده ببینیم، آینده را تقریبا همیشه فقط بطور نایقینی و غیر دقیق می‌توان پیش بینی کرد. منشا های این نادقیقی هم در نبودن اطلاعات آینده، تقریبی بودن اطلاعات وارد شده (ورودی حسگر ها)،و و تقریبی بودن محاسبات نسبت به واقعیت بیرونی. بنابراین، هر گونه محاسبات مربوطه به هر نوعی که باشد، مجبور هستیم به‌نوعی این نامعلومی و متعین نشده بودن را در جایی از محاسباتمان دخیل و لحاظ کنیم.
این به صورت حضور توزیع های احتمالاتی در محاسبات ظاهر می‌شود. در یک سیستم که از کدگذاری پیشبینانه برای رتق و فتق امور خود استفاده میکند نیز، باید به ههمین صورت، به نحوی قائل به عدم یقین و نامعلومی باشد.
حس هایی نهفته در کلمات:
(احتمال مندی)
نامعلوم بر من (بر یک من)